W latach międzywojennych Warszawa nie była miastem nadmiernie religijnym. Ten stan rzeczy uległ zmianie po wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji, pod wpływem szoku wywołanego upadkiem państwa i stałego zagrożenia życia, tysiące warszawiaków wróciło do regularnych praktyk religijnych. Trudne warunki życia podczas Powstania Warszawskiego spowodowały dalsze pogłębienie wiary w opiekę Bożą i potrzebę życia sakramentalnego. W ogarniętym walkami mieście posługę kapłańską pełniło ok. 150 księży katolickich. Dzielili powstańczy los z ludnością cywilną i walczącymi żołnierzami – odprawiali nabożeństwa na warszawskich podwórkach, w ocalałych kościołach, piwnicach i szpitalach, udzielali ślubów, chrztów, absolucji zbiorowej żołnierzom, organizowali pogrzeby, pomagali w łączeniu rodzin i zdobywaniu żywności oraz lekarstw. Pełna poświęcenia posługa duszpasterska – prowadzona niejednokrotnie pod gradem kul – niosła pociechę, wsparcie duchowe, pomagała zwalczać zwątpienie. Ważnym jej elementem było też krzepienie serc – podnoszenie na duchu ludności i wojska. W wyprodukowanym przez Biuro Edukacji Narodowej IPN filmie wykorzystano materiały z Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego oraz archiwalne fotografie i wideo. Dokument trwa 30 minut. Produkcja: Instytut Pamięci Narodowej. Scenariusz i reżyseria: Korek Bojanowski. Zdjęcia: Łukasz Perkowski. Montaż: Piotr Paruch. Muzyka: Damian Pietrasik. Koordynator projektu: Konrad Starczewski. Projekcja w ramach cyklu Kadry Pamięci, realizowanego z inicjatywy Jakuba Wojewody z IPN. Wstęp wolny.